Ciało strzykw zawiera wiele substancji chemicznych, w tym saponiny i toksyny, które przyciągają uwagę farmakologów.
Strzykwy z 50 (lub więcej) gatunków, m.in. trepangi, są komercyjnie poławiane lub hodowane, a następnie spożywane w kuchniach azjatyckich. Jadane są surowe lub ugotowane, posolone i wysuszone. Trepang japoński (Apostichopus japonicus) i trepang królewski (Parastichopus regalis) należą do gatunków intensywnie poławianych, zwłaszcza w rybołówstwie japońskim i koreańskim. Duże znaczenie mają również ogórczaki z rodzaju Cucumaria. Ich wysuszone ciało zawiera do 82% białka. Niektóre z nich, np. ogórczak japoński (Cucumaria japonica), są spotykane w hodowlach akwaryjnych.
Klasyfikacja Gromada strzykw dzielona jest na 6 rzędów grupujących gatunki współcześnie żyjące: Aspidochirotida – trepangowce Elasipodida – straszykowce Molpadiida – beczułkowce Apodida – kotwicznikowce Dendrochirotida – ogórkowce Dactylochirotida. Klasyfikacja ta nie jest jednak uznawana za stabilną i wymaga dalszych badań.
240px|thumb|Cucumaria miniata
Przypisy
Bibliografia