Oddziały obrońców Lwowa walczące w dniach 18 – 21 września w okolicy ul. Warszawskiej straciły wielu zabitych i rannych.
Epilog W nocy z 21 na 22 września podjęto ostatnią próbę dotarcia do Lwowa. Na leśnej drodze sformowano kolumnę. Ciężki sprzęt zniszczono. Na czele stanęła szpica pod dowództwem ppłka Szymańskiego. 300 rannych pozostało na podwórzu gajówki pod opieką dwóch lekarzy, kilku sanitariuszy i jeńców. Kolumna ruszyła. Wkrótce szpica wraz z przewodnikiem oderwała się od sił głównych. Zmęczeni żołnierze zasypiali w marszu. Oddziały gubiły się i błądziły. Ostatecznie część żołnierzy z gen. Orlikiem-Łukoskim i płk. Wirem-Konasem dostała się do niewoli sowieckiej. Pułkownik Prugar-Ketling przedostał się do FrancjiTam został mianowany generałem brygady i dowódcą 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Podobnie gen. Sosnkowski dotarł na Węgry i dalej na Zachód. Do Lwowa w ostatnich godzinach jego obrony, przedostało się około 500 żołnierzy armii „Karpaty”.
Niemcy o bitwie w lasach janowskich Cytat z księgi pamiątkowej niemieckiego VII Korpusu:
Zobacz też Bitwa pod Jaworowem Obrona Lwowa
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Janowskie lasy Kategoria:Bitwy i boje 11 Karpackiej Dywizji Piechoty