Pc-100 (PC-100) – polska kopia niemieckiego bezodrzutowego granatnika przeciwpancernego Panzerfaust o kalibrze 150 mm. Błędnie oznaczany w starszej literaturze za źródłami obcojęzycznymi jako PT-100.
Historia konstrukcji Doświadczenia II wojny światowej wykazały skuteczność granatników przeciwpancernych do walki z czołgami. Wobec braku własnych prac w tej tematyce, jak też braku odpowiedniej broni radzieckiej, w kwietniu 1949 roku zdecydowano podjąć w Polsce prace nad skopiowaniem niemieckiego jednorazowego granatnika Panzerfaust 100. Projekt określony został zgodnie z ówczesną terminologią jako „pancerzownica 100 m” (od donośności broni), w skrócie Pc-100 lub PC-100. Zakładano, że w drugiej połowie 1950 roku zostanie wyprodukowane pierwsze 20 tysięcy sztuk. W pracach uczestniczyły Kieleckie Zakłady Wyrobów Metalowych w Kielcach, które miały dostarczać korpusy granatników, oraz Zjednoczone Zakłady Wyrobów Metalowych w Skarżysku-Kamiennej, które miały je elaborować i scalać. W planie prac naukowych Departamentu Uzbrojenia LWP na rok 1949 pozycja nr 26 to :"Opracowanie warunków technicznych na pancerzownice - wykonawca ZZWM Huta "Ludwików", przewidywany koszt 1 mln złotych, termin wykonania 15.12.1949". Warunki techniczne zostały zatwierdzone 13.02.1950.