Dzięki zastosowaniu blokady automatyki broni i reduktora gazowego możliwe było regulowanie stopnia wytłumienia broni.
Broń przedstawiono do badań w 1984 roku, jednak nie została zamówiona (trwały już prace nad amunicją mikrokalibrową i bronią klasy PDW). Firma Heckler und Koch GmbH nie zdecydowała się na uruchomienie produkcji tak wyspecjalizowanej broni bez zamówień amerykańskich. Powstało tylko 60 egzemplarzy tego pistoletu maszynowego. Zostały one sprzedane bliżej nieokreślonej amerykańskiej grupie specjalnej.
Opis konstrukcji SMG II był bronią samoczynno-samopowtarzalną (możliwość wyłączenia automatyki broni i przekształcenia jej w powtarzalną). Automatyka broni działała na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu ostatniego naboju zamek zatrzymywał się w tylnym położeniu (przycisk zwalniania zamka znajdował się po obu stronach broni). Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym i seriami. Zasilanie z magazynków trzydziestonabojowych. Przyrządy celownicze składały się z muszki i celownika bębnowego. Na wierzchu komory zamkowej znajdowały się dwie krótkie szyny służące do montażu celowników optoelektronicznych. Kolba wysuwana.
Zobacz też Pistolet maszynowy MP5 Pistolet maszynowy HK UMP
Bibliografia Ireneusz Chloupek, Stały rozwój, Komandos 5/99.
Linki zewnętrzne hkpro.com (zdjęcia)
HK SMG II Kategoria:Heckler & Koch