Wspólnie napisali dwie publikacje o zdolnych do szybowania wężach. Meise nakłonił również Henniga, by przeprowadził rewizję rodzaju Draco. W przyszłości, gdy Hennig opracuje „systematykę filogenetyczną”, Meise wprowadzi ją do ornitologii. Po zakończeniu wojny Meise spędził trzy lata w obozie na Syberii i w 1948 roku powrócił do Niemiec, do Berlińskiego Muzeum Zoologicznego. W 1951 roku otrzymał posadę kustosza działu ornitologii Muzeum Historii Naturalnej w Hamburgu oraz profesora Uniwersytetu w Hamburgu. W muzeum pracował do 1969 roku, zaś na uniwersytecie – do 1972.
Meise był autorem 170 publikacji naukowych dotyczących głównie taksonomii, zoogeografii i ewolucji ptaków. Brał udział w wyprawach do Afryki, gdzie badał geograficzną zmienność, specjację i ewolucję afrykańskich ptaków. Uczestniczył w większości spotkań Niemieckiego Towarzystwa Ornitologicznego oraz Międzynarodowego Kongresu Ornitologicznego w latach 1926–1999. Ożenił się w 1930 roku i miał trójkę dzieci.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy ornitolodzy Kategoria:Niemieccy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Ludzie urodzeni w Essen