Około 1887 roku wyjechała wraz z mężem do Moskwy. Okoliczności tego wyjazdu nie są znane. Wyjazd do Moskwy przerwał działalność literacką Wandy Podgórskiej, zajmowała się tam głównie wychowaniem dzieci, jednak znajdowała czas na działalność społeczną. Była przewodniczącą tamtejszego Związku Kobiet Polskich i występowała wielokrotnie z odczytami w Domu Polskim w Moskwie, namawiając do tego również innych Polaków. Po śmierci męża prowadziła dalej jego firmę zajmującą się sprawami związanymi z rozrachunkami przewozów kolejowych. Zmarła w Moskwie. Jej pogrzeb na Cmentarzu Wwiedieńskim odbył się 2 listopada 1911 rokuAkt zgonu parafii św. Piotra i Pawła w Moskwie (1911/332) przechowywany w Centralnym Państwowym Archiwum miasta Moskwy..
Była matką ośmiorga dzieci: Przemysława Podgórskiego – inżyniera, działacza niepodległościowego Janiny – pierwszej polskiej adwokatki, późniejszej żony Stanisława Jurkiewicza, ministra w kilku rządach II RP. Zbigniewa Szczęsnego Gracjana Podgórskiego (1882– po 1935) – sędziego pokoju Sądu Okręgowego w Warszawie Mieczysława Podgórskiego (1884–1917) – lekarza Jadwigi Podgórskiej (1885–1948) – chemiczki Zdzisława Maksymiliana Podgórskiego (1888–1944) – majora Wojska Polskiego (II RP) Witolda Klemensa Michała Podgórskiego (1890–1962) – porucznika Wojska Polskiego (II RP) Zofii Podgórskiej