W październiku 1030 roku Muhammad został zdjęty z tronu i osadzony w twierdzy Mandisz w regionie Ghur, zaś Masud natychmiast uzyskał potwierdzenie swojej władzy od kalifa; .
Nowy sułtan przystąpił do rozprawy ze zwolennikami poprzedniego reżimu. Dawny wezyr Mahmuda i Muhammada, Hasanak, został oskarżony o przynależność do karmatów i stracony w roku 1032. W tym samym roku zmarł także wtrącony do więzienia brat Mahmuda, Jusuf, który popierał Muhammada. Jednocześnie Masud uwolnił z więzienia w Kalańdźarze innego wezyra swojego ojca, Ahmada Ibn Hasana Majmandiego, i powołał go z powrotem na to stanowisko. W roku 1031 Masud z sukcesem interweniował w spór o sukcesję w zależnym od Ghazny Makranie. W tym samym roku stracił jednak wiele ze swojej popularności, próbując odebrać wojsku i urzędnikom jako niesłusznie otrzymane dary przyznane przez jego brata Muhammada. Majmandi zmarł w grudniu 1032 roku i jego następcą został służący poprzednio przy chorezmszachu Altuntaszu Ahmad Ibn Abd as-Samad, który pozostał wezyrem Masuda do końca jego panowania.thumb|right|200px|Moneta Masuda z jego imieniem w alfabecie arabskimW Indiach w roku 1032/1033 Masud zorganizował rajdy na Kaszmir, lecz jego późniejsza polityka w tym regionie została zdominowana przez konieczność stłumienia powstania dowódcy jego miejscowych wojsk, Ahmada Inaltigina.