różnolistny Ranunculus auricomus, porzeczka alpejska Ribes alpinum, szałwia lepka Salvia glutinosa, cebulica dwulistna Scilla bifolia.
Występowanie w Polsce: buczyna storczykowa występuje w Polsce m.in. w Sudetach (Krowiarki, Góry Kaczawskie), Górach Świętokrzyskich, w rezerwacie leśnym „Bukowa góra” koło Dobromierza na południowym stoku Bukowej Góry. Jest to jedyne odkryte stanowisko w Górach Świętokrzyskich. Drzewostan stanowią głównie buk pospolity, jawor i lipa szerokolistna, które mają tu północny zasięg.
Wykształca się również na starych wapiennych hałdach (tzw. warpiach) w okolicach Tarnowskich Gór (woj. śląskie) – dla ochrony tego zbiorowiska utworzono rezerwat przyrody Segiet.
Zagrożenia i ochrona Ciepłolubne buczyny storczykowe w krajach członkowskich Unii Europejskiej stanowią siedlisko przyrodnicze wymagające ochrony w sieci obszarów Natura 2000 numer 9150 podzielono na pięć podtypów: 9150-1 – Pienińska buczyna storczykowa (Carici albae-Fagetum) 9150-2 – Małopolska buczyna storczykowa (zbiorowisko Fagus sylvatica-Cruciata glabra) 9150-3 – Sudecka buczyna storczykowa (zbiorowisko Fagus sylvatica-Hypericum maculatum) 9150-4 – Kaszubska buczyna storczykowa (zbiorowisko Fagus sylvatica-Cypripedium calceolus) 9150-5 – Nadbałtycka buczyna storczykowa (Cephalanthero-Fagetum)
Przypisy
Storczykowe