Jednak dopiero w latach 1885-1886 wyprawa pod kierownictwem Franka Paynea okolica została dokładnie zbadana. W 1921 roku firma Révillon Frères otworzyła na terenie dzisiejszej osady faktorię handlową, a cztery lata później, w 1925 roku, swoją placówkę otworzyła również Kompania Zatoki Hudsona. Lokalni Inuci prowadzili w tym okresie nomadyczny tryb życia i odwiedzali okolicę tylko podczas obozów letnich ze względu na obfitość zwierzyny.
W 1945 roku osada była znana pod nazwą "Payne Bay". Inuici zaczęli odchodzić od nomadycznego trybu życia, na rzecz życia w wiosce po 1959 roku, kiedy to zbudowano szkołę. W 1961 rząd federalny dostarczył służbę zdrowia i opiekę społeczną. Tego samego roku rząd Quebecu postanowił nadać francuskie nazwy osadom na wybrzeżu północnego Quebecu, w związku z czym placówka została przemianowana na Francis-Babel, na cześć Louis-François Babel, misjonarza oblatów. Rok później nazwa została ponownie zmieniona na "Bellin" na cześć kartografa, Jacques-Nicolas Bellina. W 1980 roku osada zyskała status gminy: wioski nordyckiej i nową nazwę "Kangiqsuk". W 1980 roku, dzięki staraniom lokalnych władz poprawiono błąd w transliteracji (z inuickiego na angielski) i nazwa została poprawiona na formę znaną dziś - "Kangirsuk".
Linki zewnętrzne
Przypisy
Kategoria:Społeczności inuickie w Quebecu