Cechą charakterystyczną procesu legisakcyjnego, jako instytucji archaicznej, był jego daleko posunięty formalizm. Sposób, w jaki należało wypowiadać poszczególne legis actiones był ściśle określony przez prawo. Pretor w fazie in iure czuwał nad tym, by strony wypowiadały formuły w sposób poprawny, a jakikolwiek błąd powodował odmowę udzielenia ochrony procesowejW. Wołodkiewicz i M. Zabłocka podają następujący przykład: osoba, która występowała o naprawienie szkody z tytułu zniszczenia winnej latorośli, musiała użyć określenia "drzewo", gdyż tylko takie przewidywała Ustawa XII tablic.Źródło: W. Wołodkiewicz, M. Zabłocka, Prawo rzymskie. Instytucje.. Archaiczne i formalistyczne postępowanie legisakcyjne spełniało dobrze swoje funkcje we wczesnych latach funkcjonowania państwowości rzymskiej, gdy gospodarka rzymska opierała się przede wszystkim na rolnictwie i ograniczonej wewnętrznej wymianie handlowej. Po wojnach punickich doszło do znaczącego rozwoju handlu, a obywatele rzymscy wchodzili w stosunki prawne z cudzoziemcami (peregrynami).