Został wybrany najlepszym sportowcem RFN w 1954, mimo że w tym roku reprezentacja RFN w piłce nożnej zdobyła mistrzostwo świata.
12 marca 1955 w Kilonii ustanowił halowy rekord świata w biegu na 60 metrów wynikiem 6,5 s. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne startował tylko w biegu na 100 metrów i w sztafecie, ponieważ odczuwał skutki kontuzji. Występował we wspólnej reprezentacji olimpijskiej Niemiec. Na 100 metrów odpadł w ćwierćfinale, a sztafeta 4 × 100 metrów w składzie: Lothar Knörzer, Pohl, Fütterer i Germar zdobyła brązowy medal.
Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie wystąpił tylko w sztafecie 4 × 100 metrów (również w składzie wspólnej reprezentacji Niemiec) i zdobył w niej swój trzeci tytuł mistrzowski (sztafeta biegła w składzie: Walter Mahlendorf, Armin Hary, Fütterer i Germar). Pięć dni później (29 sierpnia 1958) w Kilonii sztafeta RFN w składzie: Manfred Steinbach, Martin Lauer, Fütterer i Germar wyrównała rekord świata wynikiem 39,5 s.
Fütterer zdobył następujące medale w mistrzostwach RFN: Bieg na 100 metrów – złoty medal w 1951, 1953, 1954 i 1955, brązowy w 1958 Bieg na 200 metrów – złoty medal w 1953 i 1954, srebrny w 1955 Sztafeta 4 × 100 metrów – złoty medal w 1955