Zjawisko to koreluje z efektem ideomotorycznym, ponieważ oba opierają się na nieświadomych ruchach. Różnica polega na tym, że efekt ideomotoryczny zakłada, iż sama myśl o możliwości wystąpienia ruchu skłania mózg do jego wykonania. Przykładowo: myślenie o tym, aby nie poruszyć wskaźnika, prowadzi do uświadomienia sobie, że wskaźnik może się poruszyć, co z kolei powoduje, że osoba nieświadomie wprawia go w ruch. Badania wykazują również silną korelację między działaniem tablicy a wcześniejszą wiarą użytkowników w jej autentyczność.
Tablice ouija były krytykowane przez badaczy już we wczesnym okresie. W czasopiśmie z 1927 roku opisano je jako „szczątkowe pozostałości prymitywnych systemów wierzeń” oraz jako sposób na wyłudzanie pieniędzy od łatwowiernych osób. Z kolei czasopismo z 1921 roku określało doniesienia o wynikach uzyskiwanych za pomocą tablicy ouija jako „półprawdy” i sugerowało, że ich publikacja w ogólnokrajowej prasie obniżała ogólny poziom debaty publicznej.