Tablice mówiące W ramach ruchu spirytystycznego media zaczęły stosować różne metody komunikacji ze zmarłymi. Po zakończeniu wojny secesyjnej w Stanach Zjednoczonych media prowadziły intensywną działalność, oferując rzekomą możliwość kontaktu ocalałych z utraconymi bliskimi. Użycie tablic mówiących było tak powszechne już w 1886 roku, że doniesienia prasowe opisywały to zjawisko jako dominujące w obozach spirytystów w stanie Ohio. Nazwę Ouija nadano w 1890 roku w Baltimore (Maryland), a jej autorką była medium i spirytystka .
Komercyjna gra salonowa Charles Kennard, założyciel Kennard Novelty Company, twierdził, że opracował tablicę wspólnie ze swoim wspólnikiem , który uzyskał na nią patent przy pomocy swojej szwagierki, spirytystki i medium . Lokalne biuro patentowe początkowo odmówiło przyznania patentu. Bond i Nosworthy udali się więc do Waszyngtonu, gdzie również spotkali się z odmową — aż do momentu, gdy naczelny urzędnik patentowy poprosił tablicę o przeliterowanie jego nazwiska, co rzekomo uczyniła poprawnie. W 1901 r., pracownik Bonda, , przejął produkcję tablic mówiących pod nazwą „Ouija”.
Badania naukowe Środowisko naukowe uznaje zjawisko działania tablicy ouija za rezultat efektu ideomotorycznego. Michael Faraday opisał to zjawisko po raz pierwszy w 1853 r., prowadząc badania nad tzw.