Po opatentowaniu komercyjnej wersji przez przedsiębiorcę , które zostało zatwierdzone 10 lutego 1891 r., tablica ouija była przez pewien czas postrzegana jako niewinna zabawa salonowa, niezwiązana z okultyzmem, dopiero amerykańska spirytystka spopularyzowała jej użycie jako narzędzia wróżebnego w okresie I wojny światowej.
Przekonania paranormalne i nadnaturalne związane z tablicą ouija były krytykowane przez środowisko naukowe i są uznawane za pseudonaukę. Działanie tablicy najłatwiej wyjaśnić poprzez nieświadome ruchy wykonywane przez osoby trzymające wskaźnik — jest to zjawisko psychofizjologiczne znane jako efekt ideomotoryczny.
Kościół katolicki oraz wiele protestanckich ostrzega przed używaniem tablic ouija, uznając je za praktyki związane z satanizmem, a niektóre grupy religijne twierdzą, że mogą prowadzić do opętania demonicznego. Ookultyści są w tej kwestii podzieleni: część z nich uważa, że tablica może stanowić narzędzie pozytywnej przemiany, podczas gdy inni powtarzają ostrzeżenia wielu chrześcijan i zalecają ostrożność, szczególnie „niedoświadczonym użytkownikom”.