W styczniu 1820, zaledwie w miesiąc po odkryciu przez Maia części De re publica Cycerona, Giacomo Leopardi poświęcił kardynałowi odę zatytułowaną Ad Angelo Mai. Fragment tej ody został niedawno wyryty na płycie ku czci kardynała, która znajduje się na głównym placu jego rodzinnej miejscowości – Schilpario. Jego imię nosi biblioteka miejska w Bergamo.
W 1838 przygotował wydanie tekstu Kodeksu Watykańskiego, opublikowane dopiero w 1858 (pseudo-facsimile).
Dzieła fragmenty Pro Scauro, Pro Tullio, Pro Flacco, In Clodium et Curionem, De aere alieno Milonis, De rege Alexandrino Cycerona (1814); M. Corn. Frontonis opera inedita, cum epistolis item ineditis, Antonini Pii, Marci Aurelii, Lucii Veri et Appiani (1815; nowe wyd. 1823, uzupełnione o ponad 100 listów odnalezionych w Bibliotece Watykańskiej); fragmenty mów Symmacha; Fragmenty Plauta; mowa Izajosa Περὶ τοῦ Κλεωνύμου κλήρου (O dziedzictwie Kleonima); ostatnie 9 ksiąg Antiquities Dionizjusza z Halikarnasu oraz inne jego dzieła; De Re Publica Cycerona, opublikowane jako M Tullii Ciceronis de republica quae supersunt, Rome, 1822; Scriptorum veterum nova collectio, e Vaticanis codicibus edita (1825-1838); Classici scriptores e Vaticanis codicibus editi (1828-1838); Spicilegium Romanum (1839-1844); Patrum nova bibliotheca (1845-1853).