Na mistrzostwach świata w Sestriere w 1997 wywalczyła srebrny medal w slalomie. Rozdzieliła tam na podium swą rodaczkę Deborah Compagnoni i Karin Roten ze Szwajcarii. Był to jej jedyny medal na międzynarodowej imprezie tej rangi. Była też między innymi szesnasta w gigancie podczas mistrzostw świata w Morioce w 1993. Rok wcześniej wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie nie ukończyła giganta, a w slalomie była dwunasta. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach olimpijskich w Lillehammer jej najlepszym wynikiem było siódme miejsce w gigancie. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998, zajmując piętnastą pozycję w slalomie.
W 2000 zakończyła karierę sportową. Została następnie działaczką sportową, pełniąc różne funkcje w strukturze Włoskiego Związku Sportów Zimowych oraz włoskiego komitetu olimpijskiego CONI. Zajęła się także działalnością szkoleniową, specjalizując się w trenowaniu osób niepełnosprawnych. W 2013 została wybrana na radną regionu Lombardia. W 2018 jako kandydatka partii Bracia Włosi weszła w skład Senatu XVIII kadencji. Zrezygnowała w tym samym roku z mandatu w związku z objęciem we władzach Lombardii stanowiska asesora odpowiedzialnego m.in. za turystykę. Od 2023 była natomiast podsekretarzem stanu w administracji regionalnej (do spraw sportu i młodzieży).