W późniejszym okresie Stare Miasto używało uproszczonego herbu z samą koroną i krzyżem. Opis: tarcza dwudzielna w pas, z czerwoną (wariantywnie złotą) koroną na białym (srebrnym) tle, a w polu dolnym z białym (srebrnym) krzyżem w polu czerwonym.
Korona w herbie nawiązywała do nazwy i początków miasta, czyli króla czeskiego. Herb był zgodny z wzorem heraldycznym, w jakim powstały też herb Elbląga czy herb Gdańska. Wszystkie wywodziły się z flag hanzeatyckich, gdzie krzyż oznaczał prawdopodobnie związek miasta z zakonem krzyżackim.
Herb ten umieszczony był na jednej z dwóch chorągwi Królewca zdobytej pod Grunwaldem w 1410 roku i opisanej przez Jana Długosza w Banderia Prutenorum (na drugiej był lew czeski i krzyż krzyżacki). Znany jest z pieczęci miejskiej na dokumencie z 19 czerwca 1454 roku, w którym stany pruskie z Prus Dolnych oddają się pod opiekę królowi polskiemu Kazimierzowi Jagiellończykowi. Na pieczęci tej jest napis: „S'SECRETUM CIVITATIS DE KONIGSBERGHE“.
W herbarzu Siebmachera z 1605 roku znalazł się fantazyjny herb Królewca, który przedstawia koronowaną głowę. Jest to tzw. herb mówiący, który nawiązuje do nazwy miasta.
Dwa kolejne miasta, czyli Lipnik (Nowe Miasto) oraz Knipawa posługiwały się własnymi herbami.