W maju 1913 roku wznowiono rokowania w Anglii.
30 maja, na mocy traktatu w Londynie, Turcja zrzekła się prowincji powyżej linii łączącej miasto Enez nad Morzem Egejskim i miasto Midye nad Morzem Czarnym. Serbia zajęła część Macedonii i wraz z Czarnogórą podzieliła ziemie Sandżaku Nowopazarskiego. Część Macedonii otrzymały także Bułgaria i Grecja, która uzyskała również kontrolę nad Kretą i zachodnią Tracją. W trakcie trwania I wojny bałkańskiej, 28 listopada 1912, proklamowała niepodległość Albania, wspierana przez Austro-Węgry i Włochy.
Pośrednio następstwem wojny była zbrojna demonstracja morska mocarstw europejskich przeciwko Czarnogórze, która zajęła 22/23 kwietnia 1913 i zaanektowała turecką twierdzę Skutari (Szkodra), mającą zostać stolicą autonomicznego księstwa Albanii, pod władzą Turcji. 14 maja 1913 mocarstwa europejskie wysadziły desant w Skutari, a następnie do wybuchu I wojny światowej zapewniały bezpieczeństwo miastu. Dopiero w lipcu 1913 konferencja ambasadorów przyznała Albanii niepodległość pod nadzorem mocarstw.
Galeria
Zobacz też wojny bałkańskie II wojna bałkańska
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Peace Treaty between Greece, Bulgaria, Serbia, Montenegro and the Ottoman Empire Wojciech Sajkowski, Pierwsza wojna bałkańska według francuskiego dziennika „Le Temps”, a zachodnioeuropejskie stereotypy dotyczące ludów bałkańskich