Było to ostatnie przedwojenne schronisko KČST w Beskidach i jednocześnie najmniejszy obiekt w tym paśmie. Składał się z sali jadalnej z kuchnią, dwóch werand, pokoi dziennych w przyziemiu i na poddaszu oraz mieszkania gospodarza. Nie był zelektryfikowany. Jednocześnie na polanie, powyżej głównego obiektu wybudowano w tym samym okresie istniejącą nadal małą chatkę turystyczną, znaną jako Turistická chata mladých (Turystyczna Chata Młodych), bądź Hepnerka, od nazwiska przewodniczącego Oddziału. Pierwszym gospodarzem był w latach 1935–1939 Jan Świerczek z Oldrzychowic.

W 1938 roku, po zajęciu Zaolzia przez Polskę schronisko przejęło trzynieckie koło Oddziału w Cieszynie Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego wspólnie z Klubem Narciarskim „Zaolzie” (ZNKS) z Trzyńca. W tym czasie miało ono dysponować w tym czasie 25 miejscami noclegowymi.

W czasie II wojny światowej zarządzane było przez cieszyński oddział BV jako Schutzhaus auf dem Ostry. Wobec zbliżającego się frontu budynek został zajęty przez niemieckie wojsko, co przyczyniło się do jego dewastacji, jako że w obiekcie trzymano również i konie. W budynku pozostawiono gołe ściany i okna z powybijanymi szybami.