Największy sukces w karierze osiągnął w 1993 roku, kiedy podczas mistrzostw świata w Morioce wywalczył brązowy medal w biegu zjazdowym. Uległ tam jedynie Ursowi Lehmannowi ze Szwajcarii i Norwegowi Atle Skårdalowi. Był to jego jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. Startował też na mistrzostwach świata w Sestriere w 1997 roku, zajmując 23. miejsce w zjeździe i 25. miejsce w supergigancie. W 1988 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było 26. miejsce w zjeździe. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Albertville był dziewiąty w tej samej konkurencji. Podczas igrzysk w Lillehammer w 1994 roku zajął 17. miejsce w zjeździe, a w supergigancie został zdyskwalifikowany. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, jednak nie ukończył rywalizacji w zjeździe.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 26. 15 lutego 1988 Calgary Zjazd 1:59,63 +5,31 Pirmin Zurbriggen DNF2 17 lutego 1988 Calgary Kombinacja 36,55 pkt - Hubert Strolz DSQ 21 lutego 1988 Calgary Supergigant 1:39,66 - Franck Piccard 9. 9 lutego 1992 Albertville Zjazd 1:50,37 +1,61 Patrick Ortlieb 23.