Julian Baranowski (ur. 6 marca 1949 w Popowie, zm. 22 listopada 2009 w Łodzi) – polski historyk, archiwista, specjalista w zagadnieniach Litzmannstadt Ghetto.
Życiorys Maturę uzyskał w 1967 w Liceum Ogólnokształcącym w Kruszwicy, a 18 czerwca 1973 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu dyplom magistra historii ze specjalnością archiwistyczną.
Od 1973 mieszkał w Łodzi. Od początku pracował w Archiwum Państwowym w Łodzi (ostatnio na stanowisku starszego kustosza). Początkowo specjalizował się w badaniu dziejów administracji państwowej w latach 1914–1945, a następnie, do końca życia, zajmował się martyrologią łodzian w czasie hitlerowskiej okupacji 1939–1945, w szczególności dziejami Żydów zamkniętych w łódzkim getcie. Od roku 1977 był aktywnym współpracownikiem Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi, w latach 1978–1983 członkiem Delegatury Terenowej w Zgierzu OKBZH w Łodzi, a od 1983 roku członkiem Prezydium OKBZH w Łodzi.
Był konsultantem kilku filmów o łódzkim getcie (w tym Fotoamatora Dariusza Jabłońskiego) oraz konsultantem kilku wystaw o tematyce łódzkiego getta i Łodzi, m.in. w Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie i Muzeum Żydowskim we Frankfurcie.
Zmarł 22 listopada 2009 w Łodzi.