W 1959 zostało zamknięte i ulokowano w nim biura.
W 1982 zostało uznane za prawnie chroniony zabytek i rok później ponownie otwarte dla publiczności jako muzeum astronomii.
Opis thumb|200px|Plan obserwatorium Obserwatorium zajmuje powierzchnię 10 000 m². Jego głównym elementem jest platforma obserwacyjna o wysokości 17,79 metrów i wymiarach podstawy 24×20 m, której towarzyszy kilka mniejszych budynków oraz porośnięty zabytkowymi drzewami dziedziniec. Na platformie znajduje się osiem wykonanych z brązów przyrządów astronomicznych. Są to m.in. sfera armilarna, kwadrant i teodolit.
Wewnątrz platformy znajdują się pomieszczenia wystawowe, w których prezentowana jest m.in. kamienna mapa nieba z 1247. Zawierająca 1434 gwiazd jest uważana za jedną z najdokładniejszych wczesnych map nieba.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Obserwatoria astronomiczne w Chinach Kategoria:Architektura w Pekinie Astronomiczne