Kamienica Karmelitów Bosych (zwana również kamienicą pokarmelicką) – kamienica znajdująca się w Warszawie przy ul. Bednarskiej 23, w dzielnicy Śródmieście.
Jest budynkiem dwupiętrowym, wzniesionym w latach 1770–1771, według projektu Efraima Szregera. W 1884 (według niektórych źródeł – po powstaniu styczniowym) do obiektu został dobudowany układ 3-piętrowych oficyn tworzących na działce dwa wewnętrzne dziedzińce. Cały zespół jest zachowany do dziś w stanie autentycznym, w czasie II wojny światowej nie uległ znaczącym zniszczeniom. W 1998 budynek główny wraz z oficynami, dziedzińcami oraz z obiektami stałymi mieszczącymi się w obrębie działki został wpisany do rejestru zabytków.
Historia Na terenie należącym do klasztoru Karmelitów Bosych w latach 1770–1773 wzniesiono, wzdłuż ulicy, kamienicę dwupiętrową, murowaną, prawdopodobnie według projektu Efraima Szregera. Kamienica ta przetrwała do dziś. Wybudowana została jako kamienica czynszowa, z której zyski miały wspomagać utrzymanie klasztoru i kościoła. W latach 1783–1786 w jej murach działała manufaktura sukiennicza i innych wyrobów wełnianych Abrahama Pappenguta1.I.Turnau, „Manufaktury warszawskie XVIII wieku”, Przegląd Historyczny, 1957 zeszyt 4.. W 1885 r. po likwidacji klasztoru Karmelitów Bosych (represje caratu po powstaniu styczniowym) kamienicę zajęła Resursa Ruska.