Budynek odbudowano ze środków Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy. Budynek oddano do użytku w sierpniu 1948 z przeznaczeniem na Dom studencki dla studentek. Autorami projektu architektonicznego byli Mieczysław Kuzma i Zygmunt Stępiński. Zaproponowali oni zmianę funkcji części oficyn, z gospodarczej na mieszkalną. Frontowej, czterokondygnacyjnej elewacji, nadali wygląd renesansowego dworu z attyką. Starannie odtworzyli okapowe dachy i drewniane galerie od strony dziedzińca.
Obok starej wybudowano „Nową Dziekankę”. Razem stanowią dziś ośrodek bursowy. Mimo że powstały w odstępie 200 lat, harmonizują ze sobą architektonicznie. Obecnie mieści się tu akademik dla studentów Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.
Dziekanka połączona jest z budynkiem klasztornym karmelitów charakterystyczną bramą, którą prowadzi droga spacerowa poprzez ulicę Mularską.
Mieszkał tu Józef Elsner, nauczyciel Fryderyka Chopina i twórca Warszawskiego Konserwatorium.
Architektura Dziekanka to czterokondygnacyjny budynek murowany. Posiada stromy, najeżony kominami dach pokryty dachówką ceramiczną. Prostą w formie elewację przecinają wąskie, poziome gzymsiki.