SS-Jagdverband „Südost” – niemiecka jednostka wojskowa o charakterze specjalnym Waffen-SS złożona z Niemców oraz Węgrów, Słowaków i mieszkańców Bałkanów pod koniec II wojny światowej.
Historia SS-Jagdverband „Südost” powstała we wrześniu-październiku 1944 r. na bazie oddziału Streifkorps „Karpaten”, wchodzącego w skład Dywizji do Zadań Specjalnych „Brandenburg”. Na czele nowo sformowanej jednostki stanął SS-Obersturmbannführer Benesch. Kolejnym dowódcą był SS-Hauptsturmführer Alexander Auch. Dowództwo było usytuowane w Wiedniu. Oddziały SS-Jagdverband „Südost” działały początkowo w okupowanej Jugosławii, a następnie przeniesiono je do Austrii, gdzie walczyły jako zwykła piechota przeciwko nacierającej Armii Czerwonej. Każdy SS-Jagdeinsatz, wchodzący w skład SS-Jagdverband „Südost”, miał sztab (dowódca oraz 8-10 radiooperatorów i urzędników), trzy lub cztery oddziały komandosów (dowodzone przez oficera w stopniu SS-Sturmführera lub SS-Obersturmführera z pewną liczbą podoficerów, radiowców i tłumaczy) oraz szkołę wojskową, w której przechodzono przeszkolenie specjalistyczne do działań dywersyjno-rozpoznawczych za liniami przeciwnika. Zadaniem SS-Jagdverband było inicjowanie ruchów partyzanckich lub wspieranie istniejących na obszarze Europy Południowej i Środkowej.