Świątynia Sybilli, pierwotnie Świątynia Grecka, później nazywana Świątynią Diany – pawilon w Łazienkach Królewskich w Warszawie.
Historia Budynek wzniesiono po tym, jak Maria Teresa z Poniatowskich Tyszkiewiczowa sprzedała Łazienki carowi Aleksandrowi I. W przyłączonej do Ogrodu Belwederskiego części Łazienek wzniesiono wtedy trzy pawilony: Oranżerię Gotycką, Świątynię Egipską i Świątynię Grecką.
Świątynia Grecka została zbudowana ok. 1822 prawdopodobnie według projektu Jakuba Kubickiego. Znajduje się na tyłach Belwederu, nad sadzawką. Architekt wzorował się na starożytnych budynkach greckichJarosław Zieliński, Atlas architektury ulic i placów Warszawy, Warszawa 1995, Biblioteka Towarzystwa Opieki Nad Zabytkami, , s. 47. Ten typ budowli wprowadzano najczęściej, aby zdobić parki krajobrazowe w drugiej połowie XVIII i początkach XIX w. Świątynię Sybilli wzniesiono jako typowy obiekt ogrodowy (odpowiednik współczesnych altanek), wykorzystywany jako miejsce spotkań, małych towarzyskich podwieczorków.