Tuż przed wybuchem wojny startował w międzynarodowych zawodach w Mediolanie, Rzymie oraz na prestiżowych zawodach w Gdyni (23 lipca 1939), kiedy w szczytowym okresie napięcia w stosunkach polsko-niemieckich pokonał niemieckiego faworyta, Guntera Theme (olimpijczyka, kapitana SS).
Po klęsce wrześniowej przebywał w obozie internowanych na Węgrzech, skąd poprzez Francję dotarł na Wyspy Brytyjskie. Tam dołączył do 2 batalionu strzelców, stacjonującego w Szkocji. Czując potrzebę aktywnego uczestnictwa w walce, przeszedł kurs spadochronowy, sapersko-minowy i kilka innych, a następnie zgłosił się na ochotnika do utworzonej jesienią 1942 roku 1 Samodzielnej Kompanii Commando, w której otrzymał stanowisko zastępcy dowódcy. W roku 1943 wraz z kompanią brał udział w akcjach bojowych we Włoszech. Zginął od kuli snajpera podczas tzw. pierwszej bitwy o Monte Cassino, przy forsowaniu rzeki Garigliano. Był najwyższym rangą polskim komandosem poległym w kampanii włoskiej. Został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino (ekshumowany, miejsce 2-D-1).
Pośmiertnie został mianowany na stopień majora i odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Przypisy
Bibliografia