Mandaizm lub mandeizm – religia monoteistyczna opierająca się na mieszance wierzeń egipskich, żydowskich, chrześcijańskich, gnostyckich i perskich. Nazwa jej wywodzi się od terminu manda (nauka), co praktycznie odpowiada greckiemu terminowi 'gnoza'. Wyznawcy mandeizmu, zwani mandejczykami, sprzeciwiają się jakiejkolwiek formie walki i przelewowi krwi. Dawniej najczęściej zajmowali się jubilerstwem.
Obecnie w Iraku są zgrupowani głównie w miejscowościach Nasirijja, Bagdad i Basra i liczą około 10 tys. wyznawców (inne statystyki podają ok. 30 tys.). W Iranie (w liczbie do 10 tys. osób) mieszkają w Teheranie, Szirazie innych głównych miastach, lecz centrum to Ahwaz w prowincji Chuzestan. Niewielka grupa wyemigrowała do Australii, gdzie próbuje dalej kultywować swoje tradycje.
Religia mandejska Zbiór świętych pism mandeizmu nazywa się Ginzâ (skarb). Inne księgi to Księga Jana Chrzciciela (Sidra da Jahja) i zbiór hymnów Kulasta. Mandejczycy nazywają swoich kapłanów (osoby dysponujące wiedzą niedostępną dla ogółu wspólnoty) nazarejczykami (Naṣuraiia).