Bitwa o przylądek Gloucester – jedna z bitew wojny na Pacyfiku, stoczona w okresie od końca grudnia 1943 do kwietnia 1944 roku na przylądku Gloucester, będącym częścią wyspy Nowa Brytania wchodzącej wówczas w skład terytorium Nowej Gwinei Australijskiej.
Bitwa była częścią operacji Cartwheel, głównej akcji strategicznej aliantów na południowo-zachodnim Pacyfiku przeprowadzonej na przełomie 1943 i 1944 roku, po amerykańskim zwycięstwie na Guadalcanalu. Głównym celem Amerykanów i Australijczyków było zdobycie i wykorzystanie japońskiego lotniska wojskowego na przylądku Gloucester. Miało to przyczynić się do jeszcze głębszej izolacji głównej bazy japońskiej w Rabaulu. Wtórnym celem było zapewnienie swobodnej żeglugi flot sprzymierzonych przez cieśninę oddzielającą Nową Brytanię od Nowej Gwinei. Przylądek był obsadzony przez japońską 17 Dywizję Piechoty przeniesioną niedawno z frontu chińskiego, pod dowództwem gen. Iwao Matsudy, wspartą przez 65 Brygadę Piechoty i elementy 51 Dywizji Piechoty.