right|thumb|300px|Błysk eksplozji widziany przez cienką pokrywę chmur w Honolulu (w odległości 1445 km od wybuchu) Starfish Prime – amerykański test bomby termojądrowej przeprowadzony na dużej wysokości 9 lipca 1962 roku, w ramach operacji Fishbowl. Wyniesiona za pomocą rakiety Thor termonuklearna głowica jądrowa (wyprodukowana przez Los Alamos National Laboratory) eksplodowała na wysokości 400 kilometrów, w odległości 31 kilometrów na południowy zachód od wyspy Johnston.
Rzeczywista moc bomby była bardzo zbliżona do zaprojektowanej. Różne źródła podają wartości od 1,4 do 1,45 megaton.
Przebieg i skutki right|thumb|300px|Kula ognia zniekształcona przez pole magnetyczne Ziemi wraz z otaczającą ją łuną Rakieta Thor niosąca głowicę Starfish Prime osiągnęła maksymalną wysokość około 1100 km i po opadnięciu na wysokość 400 km została zdetonowana. Głowica atomowa wybuchła 13 minut i 41 sekund po starcie rakiety Thor z wyspy Johnston Island. W wyniku wybuchu Starfish Prime powstał impuls elektromagnetyczny, który był znacznie większy, niż się spodziewano – przyrządom pomiarowym zabrakło skali i nie można było uzyskać dokładnych pomiarów. Impuls elektromagnetyczny wywołał uszkodzenia urządzeń elektrycznych na Hawajach oddalonych o około 1445 km.