Ryszard Cach (ur. 25 października 1950 w Dzierżoniowie) – polski fizyk specjalizujący się w fizyce ciała stałego, fizyce dielektryków, fizyce ferroelastyków i fizyce ferroelektryków; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim.
Życiorys Wykształcenie W Dzierżoniowie spędził dzieciństwo i wczesną młodość, kończąc tu szkołę podstawową i średnią (I Liceum Ogólnokształcące)Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 11, Nr 6 (111), czerwiec 2005, s. 6.. Po zdaniu egzaminu maturalnego rozpoczął studia na Uniwersytecie Wrocławskim, które ukończył z wyróżnieniem w 1973, uzyskując tytuł magistra fizyki. Z uczelnią tą związał swoją karierę zawodową, pracując kolejno na stanowiskach: asystenta stażysty (1973), asystenta (1974), starszego asystenta (1975), adiunkta (1981), a od 1999 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W 1981 uzyskał stopień doktora nauk fizycznych na podstawie rozprawy Nieliniowe własności siarczanu trójglicyny w pobliżu temperatury przemiany fazowej, wyróżnionej nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i TechnikiPrzegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 11, Nr 6 (111), czerwiec 2005, s. 7.. Stopień doktora habilitowanego zdobył w 1993 na podstawie pracy pt.: Non-Linear Properties of Some Real Ferroelectric Crystals.