200px|prawo|mały|Godło Wenecji na Bramie Świętego Aleksandra Interesy Wenecji spotykały się ze sprzeciwem sąsiedniego Księstwa Mediolanu, którym władała hiszpańska gałąź rodu Habsburgów, albo Francuzi, gdyż władza przechodziła często z rąk do rąk. Prowadziło to do licznych walk o Bergamo w pierwszym dwudziestoleciu XVI w. Wenecjanie postanowili więc przedsięwziąć kroki w celu ochrony miasta, które nabrało dużego znaczenia strategicznego. Przeanalizowano wiele projektów i przyjęto wreszcie ten, który przewidywał otoczenie murami części miasta położonej na wzgórzu, przekształcając ją w prawdziwą twierdzę.
Decyzja ta miała bardziej znaczenie polityczne niż militarne, gdyż obszar miasta zamknięty wewnątrz murów nie obejmował Dolnego Miasta (wł. Città Bassa) i był zbyt mały, aby mógł stanowić punkt koncentracji wojsk w przypadku podjęcia działań zaczepnych. Twierdza w Bergamo mogła być tylko broniona. Było to milczące wyrzeczenie się przez Wenecję dążeń do rozszerzenia swego panowania w Lombardii, tym bardziej, że wysiłek wojskowy Republiki kierował się raczej przeciwko Turkom, którzy zagrażali jej południowo-wschodnim rubieżom.