pod wsią Oleszyce stoczył walkę z niemieckim podjazdem pancerno-motorowym niszcząc samochód pancerny i kilka motocykli. W trakcie rozpoznania stoczono drobne starcia z podjazdami pancernymi nieprzyjaciela, zaś podczas wycofywania się na Żółkiew, pod zajętym przez Niemców Niemirowem, idący w straży przedniej Dywizjonu szwadron marszowy 6 psk stoczył potyczkę z oddziałem piechoty 4 Dywizji Lekkiej. Następnie dywizjon osłaniany przez szwadron 12 puł. przekroczył szosę Niemirów-Rawa Ruska pod Wróblaczynem. 13 września dywizjon osiągnął Krechów. Wieczorem przez Żółkiew przegrupował się do Wiesenbergu. 12 września w rejon Żółkwi podeszła 10 Brygada Kawalerii, która otrzymała zadanie osłony Lwowa od północy. Płk. Maczkowi podporządkowano w tym celu Grupę „Żółkiew”, zaś Dywizjon Rozpoznawczy rtm. Murasika, zwany od tej pory pułkiem rozpoznawczym kawalerii, znalazł się w odwodzie 10 BK. W nocy 13/14 września szwadron 12 puł. został podporządkowany dowódcy dywizjonu ppanc. 10 BK.