Do końca wojny była także jedną z najważniejszych niemieckich baz operacyjnych na Bałtyku, umożliwiała bowiem siłom lotniczym i morskim osłonę linii komunikacyjnych między Szwecją i Niemcami oraz podejść do Cieśnin Duńskich. Obecność sił niemieckich na Bornholmie ograniczała rozwinięcie szerszej działalności radzieckim siłom morskim na wodach Zatoki Pomorskiej i w zachodniej części Bałtyku.
Dowództwo niemieckie, w pełni doceniając znaczenie strategiczne Bornholmu, przygotowało wyspę do długotrwałej obrony. 25 stycznia 1945 roku postanowiono obronę tę jeszcze bardziej wzmocnić. Na wyspie skoncentrowano wówczas około 12 tys. żołnierzy, wzmocniono system artylerii nadbrzeżnej i przeciwlotniczej. M.in. w marcu tegoż roku przewieziono z Kurlandii i ustawiono na wyspie osiem baterii dalekosiężnej artylerii nadbrzeżnej. Zamontowano także 10 stacji radiolokacyjnych do wczesnego wykrywania samolotów i okrętów nawodnych oraz trzy stacje hydroakustyczne do wykrywania radzieckich okrętów podwodnych. Ponadto w kwietniu 1945 roku zaczęto pospiesznie rozbudowywać lotnisko na Bornholmie, aby umożliwić lotnictwu myśliwskiemu osłonę szlaków żeglugowych w rejonie południowego Bałtyku.