Prawdziwy żal, rzeczywista chęć zadośćuczynienia, życie poświęcone modlitwie i służbie biednym i chorym sprawiły, że wszyscy widzieli w nim świętego.
Kult i ikonografia Odnalezienie relikwii w Maceracie Według tradycji udokumentowanej w Maceracie ciało świętego, który miał być pochowany w tym mieście, przeniósł w 740 św. Bonifacy, biskup Moguncji, do Belgii. W Maceracie miały pozostać tylko relikwie lewego ramienia. Z obawy przed najazdami na miasto ukryto je i nikt nie wiedział, gdzie się miały znajdować. 6 stycznia 1442 miejscowy biskup Mikołaj Aste, za namową jednego z mieszkańców miasta, któremu pewien szlachcic miał przed śmiercią wyznać, iż relikwie ukryte są w zagłębieniu pomiędzy kolumnami przed ołtarzem głównym, nakazał ich wydobycie. Relikwie opatrzone były dwoma inskrypcjami w języku łacińskim: hoc est residuum brachii sancti julian oraz hoc est brachium sancti juliani qui patrem et matrem interfecit. Relikwie te po dziś dzień przechowywane są w katedrze w Maceracie.