W górnej szczęce po każdej stronie tkwi 5–6 zębów. Na środku znajduje się 1 ząb. Gdy amfisbena ma zamknięty pysk, ząb wpasowuje się między duże zęby żuchwy. Jeśli gad złowi większe zwierzę, to zaciska na jego ciele silne szczęki, a ostre zęby odcinają fragmenty zdobyczy. Naukowcy przypuszczają, że dieta zwierzęcia zmienia się okresowo. Amfisbena ma wielu wrogów naturalnych. Polują na nią ptaki, niektóre małe ssaki, świnie i małpy. Niektóre gatunki węży wyspecjalizowały się w podziemnych polowaniach na amfisbeny. Dla obrony gad może odrzucić ogon, który nie odrasta, ale rana po nim szybko się goi. Pożywia się małymi kręgowcami, bezkręgowcami i owadami.
Rozmnażanie Amfisbeny są (poza 3 gatunkami) jajorodne. Sposób rozmnażania się tych zwierząt jest nieznany. Nie wiadomo także, ile samice składają jaj, ani jaki jest czas ich inkubacji. Samce posiadają parzysty narząd kopulacyjny w kształcie kieszeni. Podczas kopulacji jedna z kieszeni jest wynicowywana na zewnątrz. Samica składa jaja i pozostawia je bez opieki. Młode amfisbeny wykluwają się przebijając skorupkę jaja zębem jajowym wyrastającym na wewnętrznej stronie górnej szczęki i wyginającym się na zewnątrz. Z czasem zostaje on zastąpiony normalnym zębem.