Daniel Paul Schreber (ur. 25 lipca 1842 w Lipsku, zm. 14 kwietnia 1911 tamże) – niemiecki sędzia, autor opisu swoich przeżyć jako pacjenta z rozpoznaną chorobą psychiczną (dementia praecox). W książce Pamiętniki nerwowo chorego (Denkwürdigkeiten eines Nervenkranken) opisał nawrót choroby (1893–1902) i pokrótce nawiązał do pierwszego epizodu (1884–1885). Trzeci epizod choroby Schrebera (1907–1911) znany jest tylko z dokumentacji szpitalnej. Lekarzami Schrebera byli Paul Flechsig (Lipsk), Reginald Pierson (Lindenhof) i Guido Weber (Sonnenstein).
Książka Schrebera uznawana jest za jedną z najważniejszych w historii psychiatrii i psychoanalizy. W 1911 roku na jej podstawie interpretację przypadku autora przedstawił Sigmund FreudSigmund Freud: Psychoanalytische Bemerkungen über einen autobiographisch beschriebenen Fall von Paranoia. W: Jahrbuch für psychoanalytische und psychopathologische Forschungen III, 1. Hälfte, Franz Deuticke, Leipzig-Wien 1911. [Gesammelte Werke VIII: 240–320.] Do niej odnosili się m.in. Eugen Bleuler, Carl Gustav Jung, Melanie Klein, Jacques Lacan, Elias Canetti, Henry Zvi Lothane oraz Félix Guattari i Gilles Deleuze w "Anty-Edypie"Anty-Edyp Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2017, przekład Tomasz Kaszubski ss.