W kolejnych sezonach Steiner osiągał słabsze wyniki, plasując się poza czołową dziesiątką klasyfikacji generalnej PŚ. W tym czasie najlepiej wypadł w sezonie 1985/1986, kiedy trzykrotnie stawał na podium: 30 grudnia w Wiedniu był trzeci w slalomie równoległym, a 7 lutego w Morzine i 15 marca 1986 roku w Whistler wygrywał w zjeździe. Zwycięstwo z Whistler było ostatnim w jego karierze. W klasyfikacji generalnej był osiemnasty, a w klasyfikacjach zjazdu i kombinacji zajmował ósmą pozycję. Ostatnie podium zawodów Pucharu Świata wywalczył 9 stycznia 1988 roku w Val d’Isère, gdzie był drugi w zjeździe. Punkty w sezonie 1987/1988 zdobył jeszcze tylko 29 stycznia w Schladming, gdzie był siódmy w tej samej konkurencji. W efekcie w klasyfikacji generalnej zajął 40. miejsce. W 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Crans-Montana, gdzie był czternasty w kombinacji. Brał również udział w rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując siódme miejsce w zjeździe. Ponadto trzykrotnie zdobywał tytuł mistrza kraju: w kombinacji w latach 1976 i 1982 oraz w slalomie w 1982 roku. W 1988 roku zakończył karierę