W 1988 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary, startując na dystansach 1500 i 5000 m. W obu biegach zajęła siódme miejsce, pomimo tego, że w dłuższym z biegów wywróciła się. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Albertville zdobywała medale we wszystkich swoich startach. W swoim pierwszym występie, biegu na 3000 m, zdobyła złoty medal, wyprzedzając bezpośrednio swą rodaczkę Heike Warnicke oraz reprezentującą Austrię Emese Hunyady. Trzy dni później zdobyła srebrny medal na dwukrotnie krótszym dystansie, rozdzielając na podium Jacqueline Börner oraz Japonkę Seiko Hashimoto. Złoty medal zdobyła także na dystansie 5000 m, na podium stanęły oprócz niej jeszcze dwie Niemki: Heike Warnicke i Claudia Pechstein. Starty na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku rozpoczęła od upadku i dyskwalifikacji w biegu na 3000 m. Następnie zajęła trzecie miejsce na 1500 m, przegrywając tylko z Emese Hunyady i Rosjanką Swietłaną Fiedotkiną. Na koniec wywalczyła srebrny medal w biegu na 5000 m, plasując się za Claudią Pechstein, a przed Hiromi Yamamoto z Japonii. Brała także udział w igrzyskach w Nagano w 1998 roku, zdobywając trzy medale w trzech startach. W biegu na 3000 m była najlepsza, a na dystansach 1500 m i 5000 m zajmowała drugie miejsce.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gunda Niemann-Stirnemann · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.