W 1754 odznaczony Orderem Orła Białego. Nie wiadomo, kiedy otrzymał Order Świętego Stanisława; nie jest pewne, czy go w ogóle posiadał. W 1758 wręczono mu rosyjski Order św. Aleksandra Newskiego. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku z województwa mścisławskiegoAkt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 108.. Na sejmie koronacyjnym 1764 roku wyznaczony z Senatu do Asesorii Wielkiego Księstwa LitewskiegoKolęda Warszawska Na Rok 1766, [b.n.s].
W czasach stanisławowskich nie odgrywał znaczniejszej roli. 25 marca 1770 dostał kasztelanię trocką po Tadeuszu Ogińskim. W listopadzie 1770 prosił króla o zwolnienie Inflant od ceł, które narzuciła im Litewska Komisja Skarbu.
Tytułowany hrabią w Rosji w 1758 i w 1772, w 1774 uzyskał od Marii Teresy dziedziczny tytuł hrabiowski.
Przypisy
Bibliografia Zofia Zielińska: Plater Konstanty Ludwik h. własnego [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXVI wyd. 1981 Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008.