O miejsca w parlamencie ubiegało się 2348 kandydatów (średnio na jeden okręg), z czego 43% deklarowało się jako niezależni, 10% członkowie i sympatycy komunistów, a 8% – działacze Białoruskiego Frontu Ludowego. Spośród innych ugrupowań swoich kandydatów wystawił Związek Socjaldemokratyczny (organizacja stworzona wokół Białoruskiej Socjaldemokratycznej Hramady), Partia Zgody Narodowej, Zjednoczona Partia Obywatelska, Białoruska Partia Agrarna, Ogólnobiałoruska Partia Pojednania, a także Związek Polaków na Białorusi.
W I turze wyborów w dniu 14 maja 1995 frekwencja wyniosła 64%. Wybrano 18 deputowanych reprezentujących nomenklaturę komunistyczną. W 26 okręgach wybory nie odbyły się z powodu niespełnienia wymogu frekwencji, w 216 zarządzono drugą turę w dniu 28 maja. W tejże II turze udało się wybrać 101 deputowanych przy 56%-owej frekwencji. Z tej liczby 41 nie reprezentowało żadnej partii, 26 skupionych było wokół lobby rolniczo-kołchozowego, 24 związanych było z komunistami, a jedynie 4 z demokratami. Wśród wybranych posłów znaleźli się Mieczysław Hryb i Wiaczesław Kiebicz.