Drugim powodem mogła być chęć uczynienia z Dalby centrum misyjnego dla pierwszego biskupa tej diecezji, pochodzącego z Niemiec Egino, który po 1060 schrystianizował pobliską krainę Blekinge oraz współdziałał przy chrystianizacji środkowej Szwecji z punktem wypadowym w Skarze. Według kronikarza Adama z Bremy zamierzał również zniszczyć pogańską świątynię w Gamla Uppsala.
Na zachód od kościoła w Dalby znajdowały się również dobra królewskie. Ich resztki odkryto podczas prac wykopaliskowych.
W 1066 biskup Egino objął biskupstwo w Lund po zmarłym biskupie Henryku, po czym obie diecezje uległy połączeniu w jedną, z siedzibą w Lund; tym samym kościół w Dalby utracił status katedry.
Kościół w Dalby został następnie kościołem klasztornym augustianów i był nim przez cały okres średniowiecza.
W kościele spoczął syn Swena II Estrydsena, król Danii Harald III Hen, który zmarł 17 kwietnia 1080.
Przypisy
Bibliografia Siegrud Fernlund, Kyrkor i Skåne: en kultur Historia, Bokförlaget Signum, Lund, 1980, . Rasmus Wærn, Claes Caldenby, Olof Hultin, Gunilia Linde Bjur, Johan Mårtelius, Guide till Sveriges arkitektur: [byggnadskonst under 1000 år], wyd. Arkitektur Förlag AB, Stockholm, 2001, .
Kategoria:Byłe katedry w Szwecji Kategoria:Architektura romańska w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Gmina Lund (Szwecja)