W USA pracował od 1930, był profesorem Columbia University w Nowym Jorku i członkiem Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie. Zajmował się badaniem układu krążenia i oddechowego. Mimo że Wernerowi Forssmanowi udało się wprowadzić cewnik do własnego serca w 1929, istniały wątpliwości do kontynuowania tego typu badań. Niemniej jednak, począwszy od 1941, André Cournand i Dickinson Richards opublikowali serię badań, które wprowadziły zastosowanie cewnikowania serca, między innymi w celu wprowadzenia środka kontrastowego do zdjęć rentgenowskich oraz pomiaru ciśnienia i zawartości tlenu we krwi. Ponieważ możliwe było dotarcie do górnych komór serca, ciśnienie krwi i zawartość tlenu we krwi mogły być mierzone w drodze z serca do płuc, co wcześniej było niemożliwe.
Nagrodę Nobla otrzymał w 1956 wspólnie z Wernerem Forssmannem i Dickinsonem Richardsem za prace z fizjopatologii krążenia oraz za badania nad cewnikowaniem serca.
Nagrody i odznaczenia Nagroda Laskera w 1949 Nagroda Nobla w dziedzinie medycyny Doktor honoris causa - Uniwersytetu Strasburskiego w 1957, Uniwersytetu w Lyonie w 1958, Uniwersytetu w Pizie w 1961 Legia Honorowa (oficer)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Nobliści – fizjologia i medycyna Kategoria:Amerykańscy fizjolodzy Kategoria:Odznaczeni Legią Honorową Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1988