W 1657, korzystając z potopu szwedzkiego i osłabienia Rzeczypospolitej, na mocy traktatów welawsko–bydgoskich uzyskał suwerenność Prus Książęcych od Rzeczypospolitej.

Królestwo Prus

mały|upright=1.3|Rozwój terytorialny Prus w latach 1600–1795 mały|upright=1.3|Rozwój terytorialny Prus w XIX wieku Po tym, jak książę sąsiedniej Saksonii August II Mocny uzyskał koronę polską, książę–elektor Fryderyk III uznał, że musi mu dorównać rangą, i ogłosił się 18 stycznia 1701 w Królewcu królem w Prusach (niem. König in Preußen) – gdyż tytuł króla Prus wciąż zachowali władcy Polski – oraz przyjął imię Fryderyk I.

Wraz z ekspansją terytorialną zarówno w Rzeszy, jak i na ziemie polskie wskutek rozbiorów terytorium Prus znacznie rosło. W 1866 r. królestwo stało się krajem związkowym Związku Północnoniemieckiego, który stał się następnie w 1871 r.