Po trudnych dyskusjach Brytyjczycy wydali zgodę na budowę portu w północnej części Tel Awiwu, pod warunkiem finansowania z funduszu mandatu.
Na budowę portu wybrano miejsce położone na południe od ujścia rzeki Jarkon. W tym miejscu, podczas arabskich rozruchów w Jafie, tworzono „tymczasowy pomost” z małych łodzi połączonych linami, dzięki któremu rozładowywano towary ze statków, które nie mogły korzystać z portu w Jafie. 19 maja 1936 do Tel Awiwu przypłynął pierwszy frachtowiec Charles Tborti pod banderą jugosłowiańską, z ładunkiem cementu. Ładunek pośpiesznie rozładowano w nocy i umieszczono w magazynach przy Targach na Bliskim Wschodzie i Izraelu. Cement ten został wykorzystany do budowy portu.
Do budowy portu powołano spółkę Marine Trust (hebr. אוצר מפעלי ים), której akcje zostały nabyte przez społeczność żydowską. Prace budowlane przeprowadzili Żydzi pochodzący w większości z Grecji, najczęściej z Salonik. Pierwsze drewniane molo załamało się po jednym dniu eksploatacji, jednak już po miesiącu wybudowano drugie molo, tym razem ze stali. Prace budowlane były prowadzone pod nadzorem inżyniera miasta Jakuba Shipmana. Budowa poru została ukończona 23 lutego 1938.