Prowadził program Klinika Zdrowego Człowieka, a także program Antena.
Po odejściu z telewizji, w latach 1991–1992 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Zdrowie i Sukces”. Następnie związał się z izbami lekarskimi – w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Warszawie pełnił funkcję rzecznika prasowego i redagował miesięcznik „Puls”, był także zastępcą redaktora naczelnego „Gazety Lekarskiej”. Jako publicysta popularyzujący ochronę zdrowia i nauki medyczne współpracował z miesięcznikami „Medycyna i Ty” i „Medycyna dla Ciebie” oraz z tygodnikiem „Kobieta i Życie”.
Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany za twórczość telewizyjną: dwukrotnie „Złotym Ekranem”, Nagrodą Prezesa Rady Ministrów za Twórczość dla Dzieci i Młodzieży, nagrodami Polskiej Akademii Nauk, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i innymi odznaczeniami państwowymi. U schyłku kariery zawodowej rektorzy uczelni krakowskich uhonorowali go tytułem Phil Epistemoni (Przyjaciel Nauk). Okręgowa Rada Lekarska w Warszawie pośmiertnie przyznała mu Medal im.