Wiosną 1981 został przewodniczącym podregionu „Solidarności” w Stargardzie Szczecińskim, a także członkiem prezydium międzyzakładowego porozumienia pracowników ZNTK w Polsce do spraw realizacji kwestii związkowych. Na przełomie czerwca i lipca tego samego roku był delegatem na I Walne Zebranie Delegatów Regionu NSZZ „Solidarność” Pomorza Zachodniego. W we wrześniu sygnował deklarację ideową Klubów Służby Niepodległości. Jesienią tego samego roku był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów„Solidarności” w Gdańsku.
Po wprowadzeniu stanu wojennego został członkiem Regionalnego Komitetu Strajkowego „Solidarności” w Szczecinie, był współzałożycielem, redaktorem i grafikiem podziemnego pisma „CDN”. W latach 1984–1985 pracował jako elektromechanik w prywatnym zakładzie rzemieślniczym w Stargardzie Szczecińskim. Do 1988 był właścicielem zakładu ślusarskiego, później kontynuował prowadzenie własnej działalności gospodarczej. W 1989 objął funkcję przewodniczącego miejskiego Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego (związanego z KO), był w tymże roku odpowiedzialny za kampanię wyborczą Artura Balazsa do Sejmu.