250 miejsc, w październiku 1926 roku zostało uruchomione pierwsze piętro, na którym mieściła kawiarnia, restauracja oraz sala balowa na 500 osób. Piętra od 2. do 4. zajmowało 48 pokoi hotelowych. Każdy pokój wyposażony był w umywalkę z bieżącą wodą. Ogród na dachu hotelu z kręgiem tanecznym dla 350 gości, został oddany do użytku 25 grudnia 1927 roku.
Budynek stoi na działce zwężającej się ku północnemu zachodowi. Znajdujący się na tym kierunku narożnik jest zaokrąglony i poprzez szereg detali architektonicznych (m.in. ekspresyjne lizeny) zaakcentowany jako charakterystyczny, główny element budynku. Wertykalna struktura architektoniczna tej części fasady nawiązywała do ówczesnej architektury ekspresjonistycznej. Wyróżnia się tu metalowy fragment elewacji na drugiej i trzeciej kondygnacji oraz wieńcząca narożnik kopuła o średnicy 11 metrów. Na dachu znajdował się taras z restauracją-ogrodem. Elewacje boczne zdobi pięć płaskorzeźb ludzkich głów, które symbolizują przedstawicieli ras pięciu kontynentów bądź same kontynenty. Po II wojnie światowej, do 1995 r., w obiekcie dalej funkcjonował hotel, kolejno pod nazwami "Przodownik" i "Monopol".