Najlepszy wynik uzyskała tam w zjeździe, który ukończyła na czwartej pozycji. W walce o brązowy medal lepsza okazała się Włoszka Giuliana Minuzzo. Startowała też na mistrzostwach świata w Åre w 1954 roku, jednak podobnie jak na igrzyskach w Oslo ani razu nie stanęła na podium. Najwyższą lokatę wywalczyła tym razem w kombinacji, w której była czwarta, tuż za Lucienne Schmith.
Mahringer sześciokrotnie zdobywała tytuł mistrzyni Austrii: w zjeździe w latach 1948, 1951 i 1952 oraz w slalomie, gigancie i kombinacji w 1951 roku. Ponadto cztery razy wygrywała rozgrywane w szwajcarskiej miejscowości Grindelwald zawody SDS-Rennen: w zjeździe i kombinacji w 1949 roku oraz gigancie w latach 1953−1954. W 1953 roku wygrała zjazd w ramach zawodów Hahnenkamm-Rennen w Kitzbühel, a rok później na tej samej imprezie była najlepsza w zjeździe i kombinacji. Zwyciężyła również w slalomie i kombinacji na zawodach Arlberg-Kandahar-Rennen w Chamonix w 1952 roku. W 1951 roku została wybrana sportsmenką roku w Austrii, a w 1954 roku otrzymała nagrodę Ski d’OrSternstunden: Erika Spieß-Mahringer – vom Pöstlingberg auf die Streif .
Po zakończeniu kariery osiadła wraz z mężem, Ernstem Spießem w Mayrhofen, gdzie prowadzili szkołę narciarską.