Występował na mistrzostwach świata rozgrywanych w Zagrzebiu, Segedynie oraz Duisburgu. Zdobył na tych mistrzostwach kolejne cztery medale, w tym złoty medal w konkurencji K-1 500 m, który wywalczył w 2007 w Duisburgu.
Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie ponownie był chorążym swej reprezentacji, tym razem w ramach ceremonii otwarcia. Podobnie jak na poprzednich igrzyskach wystąpił w konkurencjach K-1 500 m oraz K-1 1000 m. W finale pierwszej z konkurencji uzyskał czas 1:37,630 i zdobył srebrny medal, na dłuższym dystansie zajął 8. pozycję z czasem 3:31,793.
Był uczestnikiem mistrzostw świata rozgrywanych w latach 2009-2011, największe sukcesy osiągał na czempionacie rozgrywanym w Segedynie w 2011 roku. Tam otrzymał złoty medal w konkurencji K-1 1000 m oraz srebrny medal w konkurencji K-1 5000 m, były to ostatnie medale mistrzostw świata wywalczone przez Kanadyjczyka.
Na igrzyskach olimpijskich w Londynie zdobył srebrny medal olimpijski w konkurencji K-1 1000 m, w finale A uzyskał czas 3:27,170.
W 2015 roku zdobył brązowy medal igrzysk panamerykańskich, w konkurencji K-1 1000 m. Po raz ostatni w zawodach międzynarodowych wystąpił w czasie igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro. Kanadyjczyk brał udział w zawodach w konkurencji K-1 1000 m, które ukończył na 1.